Yataklarınızda Avlayacağız Sizi…
20 Nov 2006
Her şey bir parça artık ile başlar…
Hepinizin başlangıcının, ailelerinizin zevk artıkları ile olduğu gibi, sokaklarda yakınlaşma artıklarla başlar.
İnsanlar onlara ”Kedi” der, renklerine, tiplerine, gözlerine ve tüylerine göre sıfatlandırır, isimler koyar. Seveni olur, sevenler için sever görüneni olur, karizma uğruna tekmeleyeni olur. Kedi hep vardır. Asil sıfatı yakıştıranı olur,hatta biraz aptalsa kişi, kendi hayatına bakmadan “nankörlük” ile suçlar, biyolojik bu mekanizmayı.
Asil sıfatı, kişini egosunu tatmin için bu “Kedi” adını verdiği varlığa yakıştırdığı bir sıfattır gerçekte, çünkü, ona göre kendi çok eşliliği, menfaatçiliği yansır bu canlıdan. Ona asil diyerek kendini kurtarır küçücük vicdanının iğne ucu azabından.
Bütün bu giriş vari açıklamaların ardından, düz mantığı geliştirerek günümüz teknolojisine ulaşmayı marifet sanan ve bu marifetin kendinde olmasının tek sebebinin “bize ait olan” doğada başka türlü yaşamasının mümkün olmamasından kaynaklandığını bilmeyen ve kendine “İnsan” adını veren, alt türümüze bir açıklama yapmak istiyoruz.
“… Bizim dünyamızda, kesemeyen dişlerinizle ve kırılgan küt parmaklarınızla, sadece bizim himayemizde yaşadınız. Sizi izledik, değerlendirdik, varlığımızla bile esin kaynağı olup, kitaplar yazdırdık. Öyle kitaplar yazdırdık ki, içerisinde bizim ne denli kutsal olduğumuz geçti… Siz öyle heykeller yaptırdık ki, binlerce yıl taştan duruşlarımız önüne hayatınız pahasına çalışıp kazandığınız malları hediye olarak serdiniz… Ve size öyle bir kültür verdik ki, bugün, çoğu çiftleşme çabanızda bile, bizim saygınlığımızı, sevimli(!)liğimizi ve asaletimizi(!) kullanmak zorunda kalıyorsunuz. Pazarlama ve ekonominizde bizim avlanma tekniklerimizi kullanıp, çocuklarınızı bizim çok daha komik tasvir edilmiş görsel şekillerimizle mutlu edip uyutuyorsunuz…
Yol yakınken, bir aradayken ve tüm desteğimiz göz önündeyken, gelin bize itaat ve hizmetinize devam edin binlerce yıldır olduğu gibi. Kendinizden daha alt türlerde olduğu gibi köpekleşip, varlığınızı reddetmeyi bırakın… Biz savurulan tekme ve küfürleri, ahkam ve sıfatları affederiz… Büyüklüğümüzdendir… Affetmemeyi de bilmemizdendir…
Bir yanlışı buradan düzeltmemiz gerekirse, biz sizi çok önce yataklarınızda avladık… Gerektiğinde tekrar yapmaktan kaçınmayacağımızı bildiririz. Küt parmaklarımızı yaşam alanlarımızın üzerinden çekin ve diyetinizi verin.
Sadece o zaman, annemiz yaşamanıza izin verebilir. O her evladını eşit seven tek annedir.
Doğa annemize diz çökün ve teşekkür edin. Geç olmadan.
”
BassCat 11′06

Yorum yapın