Travma
10 Apr 2008
İkinci geçiş
Gün batımının coğrafi bir terimden öte anlamları var insanların hayatında. İki sevgili birbirine yaslanarak böyle bir batımı seyrediyorlardı. Her şey istendiği gibiydi.
Oradan geçmekte olan bir şair durdu ve gün batımı üzerine söyleve başladı. İki sevgili başlarını çevirip nefretle baktılar adama. Şair bütün kelimeleri birbirine bağladı ve sırtlayarak oradan ayrıldı. Müdahale etmeliyim diye geçirdim içimden. Göz göze geldiğimizde, bizim yüreğimizde yaşadığımızı o yalnızca diliyle açığa vurdu ve efsun kayboldu, dediler. Şairdir dedim, derin vadilerin adamı. Bilmez ki günbatımının insanın içerisine düşürdüğü ürpertiyi. Ben de bilmiyordum. Efsun ise o günden beri gizlendiği yaka cebimden ruhuma sokulmak için yollar arıyor.

Yorum yapın