Sahil Kasabasına Duyulan Özlem…

28 Nov 2006

İnsan neden her sıkıldığında , şehir karmaşasından daraldığında mandalina kokulu sahillerde , göbeğinde bir kitap , hamak üzerinde uyuyup tek katlı müstakil bir evde yaşamayı düşler ki ?

Yanlış anlaşılma olmasın diye söylüyorum , ben de aynı şeyi hayal eden biriyim. Ayrıca herkes öyledir gibi bir genellemede de bulunmadım ama çoğu insan bu hayali kurar , kurmuştur , kuracaktır en azından bir kere.

Görürüz ya Türk ya da Amerikan ya da herhangi bir ülkenin filmlerinde ; zengin kadın usanmıştır her şeye sahip olmaktan , kocasının kaprislerinden ve dayanamaz gider bir sahil kasabasına. Kocasını boşadıysa oradaki komşusu mutlaka kaslı ve yakışıklı bir abidir , onunla evlenir ya da kitaplarda çok anlatılır , hikayeler orada geçirilir. Sahillerde bir ömrü harcamak nedir ?

Zannımca simgesel bir psikolojidir. Bir işarettir yani. Huzur anlatımaya çalışılır. Öyle değilse de benim için tam açıklaması budur. Şehir hayatının karmaşası , okul , iş , internet ve binbir türlü dert kent insanının sıkılmasındaki en büyük etmenlerden biridir. Tüm bu dertler 24 saatlik bir günün en az 10 en çok 20 saatini aldığı için (mesleğe , yaşam tarzına göre değişkenlik gösterebilir) gün içinde tüm bunların dışında uyumaktan başka bir şey yapamaz hale gelir ve kabul edilmek istenmese de robotlaşmıştır insan evladı. Bu da rutin bir hayata sürükler kişiyi ister istemez.

Sahil kasabasına gitsen ne olacak ki ? Rutin şeyler yapmayacak mısın bir yerde ? Evet , elbette yine rutin şeyler yapacaksın. Bahçe ile uğraşabilirsin , hamakta kitap okuyup sızabilirsin denizden gelen rüzgar ve onun kokusuyla , arada sırada kente inip alışveriş yapıp geri dönebilirsin , mevsim yaz ise denize girebilir ya da bünyen sağlam ise denize girme işlemini kışları ılık geçen bir güney kasabasında da yapabilirsin vs. … Bir yerde tıkanıp kalacaksın mutlaka ama sabahın köründe kalkıp trafik karmaşasını çekmekten hele ki araban yok da o sıkışık otobüs ya da herhangi bir toplu taşıma zımbırtısının kahrını çekmekten , gereğinden fazla üstüne salınmış işlerle uğraşmaktan , etrafındaki bir çok insanın dertlerini dinlemekten , ego tatminlerini sezmekten her zaman daha iyidir. Ben buna huzur diyorum.

Ben muhtarın sözünün geçtiği , kasabanın tek kıraathanesinin , tek bakkalının , tek berberinin köşeyi döndüğü , sadece yaz aylarında turistler dolayısı ile kalabalık olan bir yerde yaşamak istiyorum.

Ben devlet yapısının üst düzey insanlarının herşeye sözünün geçtiği ama demokrasinin ve cumhuriyetin en önemli parçası olan insanın susturulduğu bir yer değil , ben üst düzey insanların çalıp çırptığı diğerlerinin ise aç susuz bırakıldığı bir yer değil , sabahın köründen gecenin bir yarısına kadar tıklım tıklım olan , itin kopuğun cirit attığı sokakları değil ; muhtarın sözünün geçtiği , kasabanın tek kıraathanesinin , tek bakkalının , tek berberinin köşeyi döndüğü , sadece yaz aylarında turistler dolayısı ile kalabalık olan , itin kopuğun olsa bile az olduğu bir yerde yaşamak istiyorum.

Belki de bu tür bir hayalin insanlar arasında yaygınlaşmasına neden olan etmenler bunlardır. Kim bilir ?

McGiven şahsının son yazıları

• Hayırlı Bayramlar
• Aşk Sarhoşu
• The Catcher In The Rye
• Beyin Göçü
• Sunrise And Sunset

Beni Kategorize Etme, Kişisel Derinlik | Yorumlar | Geri izleme
Toplam Okunma: 493 | Bugunku Okunma: 2 | En Son Okunma: 09.09.2010 - 04:38