Şaçmalamalar dokuz.

31 Aug 2009

Ben şarkı yapsam, adını; “Bülbülüm altın kafeste” gülersiniz.
Ulan çok o…çocuğu bu serkan bak kelime oyunu?
Anamı karıştırma lan.

Merat etme zaten yapamam.
O kadar gelmez dilimden, elimden, yüreğimden.
Çekinirim, açamam kendimi.
Benimde var kapalı kapılarım.
Çıplak gelir bana Türküler, şarkılar.
Adam yazarken;
Ağlamışsa, ağlarım.
İçine attıysa, içime atarım.
Eğlendiyse, deli gibi eğlenirim.
Sövdüyse, ben de çok kötü söverim.
İçtiyse, ben de içerim.

Açmaz yara türküler, kapattım bütün yaralarımı.
Oniki takside böldüm, bir senede ödedim.
Hesaplaştım herkesle.
Hayat bankasında “açık yara” hesaplarımı kapattım.
“Derdim yoktur hangisine yanayım” dersen ben senin derdine yanarım usta.

O yüzden yazamam ver sayfalarca yazayım.
Bir nedenden, binlerce nedensizlik yaratırım.
Şiir, şarkı yazamam.
Soyunamam.
Zaten o kadar büyük dertlerim olmadı hiç.
Çok büyük aşklarda yok.
Ben severdim aslında, çok sevebilirdim ama sevdiren çıkmadı.
Ruhu orospu bu dünyanın.
İşi bitirip yeni müşteri bekliyor.
O da biliyor, insan az.
Olanla idare edin diyor.

Beğenmezsen
Bana bırakma sen güzeleştir diyor.

Atıyor topu önüne, güzel vurursan gol.
Olmadı bekle bir daha pas gelsin.

İşin özü.
Ayağına gelen pası kaçırmamak lazım.
Top ayağına iyi oturmasada vurmak lazım.
Birine çarpar gol olur.
Şanş varsa, değenlendirmek lazım.
Gol olmazsa, olmaz.
Denedim olmadı demek lazım.

Beraber futbol oynasakya?