OLUM ANI
27 Dec 2006
Ani bir sarsinti ve korkunc bir ciglik patladi kulaklarimda. Buyuk bir
gurultu ile donuyordum. Dondukce daraliyordu yattigim yer. Hersey
ustume geliyordu. Ruya gibi sanki. Ama acisini hissediyordum.
Kaburgalarimin sesi. Suratima yagan camlarin sesleri ve tozun topragin
kokusu doldurdu burnumu. Sonra hersey geldigi gibi gitti. Bir
sessizlik.
Kalkmak istedim. uzandim kilitli kapimi acmaya calisdim. Gerilerden
gelen cigliklar. Bu gelen Said. Kapiyi acmaya calisiyor. Yardim ettim.
Sikisdigim yerden ciktim. Sabri soforum yalin ayak kosuyordu. Bir
yandan aglayarak. Sarildi bana. bir doksanebeslik dev bir zenci. Ama
goz yaslari ak ve pak renginin tum karanligina ragmen. Coktum orda bir
yere. Basim bacaklarimin arasinda zonklayan beynime ve vucuduma ragmen
olaylari algilayabiliyordum. Egdigim yuzumun ayaklarimin dibini
kanimla islattigini gordum. Ayaga kalktim. Arabaya yoneldim. Alti
aylik bir aradan sonra dondugum vefasiz arkadasim sigarayi buldum.
Yaktim hemen. Kan kirmizi bir sigara. Kokusu karismis benim kokuma.
Kendi yansimami gormek istedim. Aradigim kisi yoktu o aynada. Agzimdan
ve kulaklarimdan akan kani kokladim.
Belki de bir ic kanama yasiyordum. Gidip Sabri`yi sakinlestirmeye
calistim. Yuzunu yikadim. Bir yandan da ambulans cagirmalarini
istedim. Kac tane daha islak sigara ictigimi bilmiyorum. Sanki orda
yokmusum gibi geldi bana. Kendimi hissetmek icin insanlara sorular
soruyor hatta cildirtacak kadar bir sakinlikle soforu teselli etmeye
calisiyordum.
Sonra bir siren sesiyle irkildikten sonra gelen ambulansa bindim.
Sedye`ye uzanmistim. Artik dik durmam gerekmiyordu. Bundan sonra
sadece tavanlar vardi gordugum. Bir usume ve dusunceler. Belki
oluyordum. En kotusu buydu ve buna hazir olmaliydim. Ve hazirdim.
Korkmuyordum. Buyuk ihtimalle bir ic kanama yada sarsinti
geciriyordum. Yada oyle dusundum. Garip. Gozlerimin onunden gecmesini
bekledigim film bir turlu baslamiyordu. Geri de kalacaklar aklimdaydi
bir tek. Tek bir telefon gorusmesi yapmak dostlarimla en azindan
onlara kalanlari emanet etmek isterdim ya bu sansimda yokdu. Artik
hazirdim. Tanridan baska kimsem yokdu, ne geri kalanlari emanet edecek
nede beni duyup kucaklayacak. Olum ani bu mu acaba. Ama film niye
baslamadi hala ?
sparrowhawk şahsının son yazıları
|
Yorumlar
| Geri izleme
Toplam Okunma: 225 | Bugunku Okunma: 2 | En Son Okunma: 20.11.2008 - 13:44
1 Yorum yapılmış, “OLUM ANI”
01
eski bir yazarın ”ateistler ölümden, dindarlar ölüm sonrasından korkarlar.” sözü aklıma geldi. yazıyla direkt olarak çok fazla alakası yok gibi görünüyor ama ölüm anının paranoyası bu yazıdaki gibi olmamalı. bu, başlamayan filmin başlayacak düşüncesiyle film masuralarını tekrar gözden geçirme hali.o yüzden, yazının başlığı ”ölüme gittiğini sandığın an” olmalı.
Yorum yapın