mor

19 Dec 2008

yatağa göğsümün üstüne uzun süre yatıp kalktığımda kaburga kemiklerimin yerine oturması hayli zahmetli oluyor. canım yanıyor kısmen.

-abii, attın mı dün gece kızı?
-ahahuugbju. attım attım lan.
-(bok attın)

Ve bir yere ayak parmaklarımı çarptığımda canım gerçekten çok yanıyor.

-ne mızmızlanıyorsun yine?
-kal demiştim sadece.

odamdan salona geçerken ani bir şekilde dönüp salonun kapısını tutturmam gerekiyor. Kapıdan çıkıp 2 adım atıp ardından sola dönmem gerekiyor ama ben basit yolu seçip virajsal hareket yapıyorum. ve her seferinde omuz ya da kolumu kapı pervazına vuruyorum. sol kolum hep mor.

-planımı bozamam, yarın zırtım var pırtım var.
-seni yolcu ederim geç olmadan.

uyurken yüzümü yırtma alışkanlığım var, cart diye değil elbette. çizikler. sabah onları görmek hoş değil.

-beni iki de bir arama.
-zırt ve pırt işlerini yapmamışsın. planın için gitmiştin erkenden.
-uyuyup kaldım. (aslında yanında kalmak istemedim)
-(yitik)

Tırnaklarımın çevresindeki etleri koparmak üstüne sıcak su sabun ve kolonya dökmek sürmek ve bir sürü işlemi yapmak yakıyor etlerimi.

-geldiğime değmedi
-bunun için sana gel demedim hiç.
-level düşsek
-peki, madem istiyorsun onu da düş(ür)elim. (oyun sandı. bitik..)

Ve ayaklarım soğukta üşüyor hala. bir yere vurmuş gibi morarıyor tırnaklarım.