Çükük Hikayeler Serisi 1: Sanatın Ve Sanatçının Ortak Tanıdığı, Kadim Dostu

23 May 2008

…
Deli gibi alkışlanıyordu, herkes ayaktaydı.
Hayatında ilk defa bu kadar heyecanlı hissediyordu kendini
Reverans yaptı, smokin kuyruğunu görene kadar eğilecekti önceden hesaplamıştı

Alkışlar daha da hızlandı,
Aradan bağırışlar geliyordu…
“Bravo!”
“Yürrü bea!”
“Helal osssssssssun”
Teşekkür etme ihtiyacı duydu
Belki de yapmaması gerekiyordu
Sanat nezaket gerektirirdi nitekim
Öyle öğrettiler ya
ama dayanamadı
Yaka mikrofonuna konuştu;
“Herkese teşekkür ederim”
Kalabalık yerinde duramıyordu
Belki de bir sanatçının yaşayabileceği en büyük hazzı yaşamaktaydı
O patates gibi suratında aptalca bir tebessüm oluştu
Tekrar reverans yaptı
Alkışlar devam ediyordu
Çişi de bir yandan sıkıştırmaktaydı
Son kez teşekkür etti ve reveransını yaptı
“Hepinize geldiğiniz için teşekkür ederim, bir dahaki resitalimde görüşmek üzere”
Seyirci geri çağırıyordu onu
Son bir beste daha mı?
Yok artık canım, yorgundu ve sıkışmıştı
Kibarca reddetti
Seyirci tatmin olmadı
Arkadan bir şeyler baş göstermekte ve
Altına yapmak üzereydi
Dayanamadı;
“Yeter ulan! Bi s.ktirin gidin, dağılın evlerinize be!”
Sanat nezaket gerektiriyordu
Unuttu
Artık değeri öldükten sonra anlaşılacaktı