Kaos
15 May 2008
İnsan “olmaktan”, insan olarak bir başkası olmaktan. Bir başkası olarak bir başkası olmaktan. Bütün bir hayatı sayılara, verilere, isimlere, etiketlere ayırarak devasa bir anlam dünyası yaratıp, çıplaklığın kahredici sessizliğinden kaçmaktan,
Nefret ediyorum!
Cinselliği çocuk yapmaktan ibaret sayan, bedensel tutkuları günahkâr kılan, iki tenin birbirine karışmasını yadsıyan, ahlâk tohumu dışında tohum tanımayan her türlü zihniyetten,
Nefret ediyorum!
Cehennemin ne olduğunu bilmeden dünyayı cehenneme çevirenlerden, refah içinde yaşamanın koşulu olarak, insanları açlığa mahkûm edenlerden, yaşamın doğmak, büyümek, iş sahibi, eş sahibi, çocuk sahibi, sahipliğin sahibi olduğunu kutsayanlardan, kahrolası mutluluk söylevcilerinden,
Nefret ediyorum!
Hırs ve iktidar uğruna kendilerini yüceltenlerden, inancı tutsak edip her şeyi isimleştiren öğretilerden, erkek egemen aklının her yeri çamur yığınına çevirmesinden, bir kez olsun kendi olmayı düşünmeyip, başkalarının kendi olma dürüstlüğü ile alay edenlerden,
Nefret ediyorum!
Yazının cehennemini görmezden gelip bütün bir hayatı yazıya dökerek belgelemekten, anılar çöplüğüne dönüşmüş zihinleri sözcüklerle özetlemekten, yazmanın tehlikesi için hiçbir uyarıda bulunmayan bütün yazarlardan, defolup gitmeye yazgılı varlığımızın çırılçıplaklığı karşısında dehşete kapılmadan yazanlardan, okuyanlardan, bilen gibi görünenlerden, gösteri sirkinde yetiştirilmiş bir hayvan gibi alkışlanmayı bekleyenlerden,
Nefret ediyorum!Nefretimi besleyen hislerimi aktaramamaktan, içimdeki dehşeti dışarıya taşıyacak sözcükleri bulamamaktan, dilin kahrolası kapanı dışında, içimdekini söyleyemeyecek olmamdan, ruhumun lanetli mayasını hiçbirinizle paylaşamayacak olmaktan, olmak
istemeyip de “olmaktan”
Nefret ediyorum!
Ve ne zaman nefret etmekten nefret ederim, işte o zaman yazmak denilen lanetli
eyleme de lanetler edeceğim!
İşte o zaman, yok öyle bir zamandır!

Yorum yapın