hala kadınken sövdüğüme aldırma…
03 Jun 2008
“Sövme artık!” deyişine kırgındım epeydir. Kimsenin eseri değilse bu sancılı çırpınışlar, bir sevdayı bire bir bölüşememekten sadece ben utanırım. Hani darda kalan ya hızır der ya da ölüm kalım sınırında bekler ya, seni konuşurken sana susmak gibi sessizdim söverken. Anlamadın, bu da mı bana dert olsun?
Musluktan su yerine çiyan aktığını görürsen bir gün, kimse suçlu olmayacak. Ya da kimse, kime ne için sövdüğünü bilmeyecek. Hayata tutunmaya çalışan son insanlar narsist olacak kanımca. Sonrasını anlatacak, sonrasıyla sevişecek bir nesil olmayacak sövmezsek. Sonran olmayacak senin de… Sırası gelen acıları çekmek yerine, hak etmediğini düşündüğün zamanlarda incinme korkusu yaşadığına üzüleceksin. Beni üzdüğünün ne önemi var?
Bir sürü geçmiş zaman cümlesi var ceplerimde. Hepsi bir şekilde yarım kalmış. Kiminin yüklemini seyreltip koymuşum, kiminin gizli öznesi dahi yok. Hepsinde bir sövgü, çoğunda bir yanılgıyla eşdeğer, asılı kalmış kelimelerin sonunda. Aslında hiçbiri de kadın için değilmiş. Kadının götürdüklerineymiş. Her bahara, aşeren bir sevdayla giriyorum. Ağlayan çocukların umduğu sıcaklığımdan; sen de ilgi bana, ben diyeyim ilgisizlik yumağı, kızılcık yerine kan istiyor benden bahar sevdalarım. İki cümle daha atıyorum cebime “birikim esastır” diyerek. Sonrası yine sövgü…
Kadın giderse boşluk dolmuyor. Eylemsizliğim dengesizliğime dönüşüyor hafif bir esintide yalpalayarak. Delik deşik düşlerime mantarlar hasıl oluyor. Kadın gidecekken gitmiyorsa felaket oluyor. Tutkunun namusuna kara çalınıyor sövmezsem.
orthoptera şahsının son yazıları
|
Yorumlar
| Geri izleme
Toplam Okunma: 129 | Bugunku Okunma: 2 | En Son Okunma: 08.11.2008 - 05:56
2 yorum yapılmış, “hala kadınken sövdüğüme aldırma…”
01
kendimi öss’ye hazırlanırken hissettiğim gibi hissettim uzun zamandan sonra… allah müstehakkınızı vermesin orthoptera… edin küfredebildiğiniz kadar, varsın edepsiz bellesinler :) elinize sağlık, beğendim yazıyı…
02
köylerde kadınlar henüz küçücük olan bebeleriyle dışarı çıkmak zorunda kaldıklarında, çocuğu battaniye yahut benzeri bir şeye sarıp sırtlarında taşıyorlar. ben de küfürlerimi öyle sırtlanıyorum.
teşekkür ederim, beğendiğinize sevindim. sövelim, güzelleşelim.
Yorum yapın