Hafta sonu yazısı.

07 Dec 2009

Son yıllarda geçirdiğim en güzel haftasonuydu aynı zaman da en çok içtiğim günlerden biridir.İçtiğim için güzel değildi, güzel olduğu için içtim.Bir cuma akşamı yedide başlayan beş buçuk saat kısa molalar dışında durmadan gidilen bir yol, dağ tepe dümdüz beşyüzelli kilometre ama binbeşyüz da olsa gidilir.Gündüz gözüyle göremediğimiz sofraları gece birbuçuk da kurdular bize, sonra güzel ağırladılar. O kadar uzaklarda ev ziyareti bile yaptık ben yemek yapmayı yeni öğrendim diyen bir kadın yarım saatte o kadar yemeği nasıl yaptı hayretler içindeyim.Siz ne kadar çay içiyormuşsunuz da benim haberim yokmuş.Deseniz ki o kadar gittin yeni bir yer gördün mü? Yok görmedim bir dere vardı bir sağından bir solundan geçtik.Deseniz ki o kadar yol gittin ne gördün? Ben böyle misafirperverlik görmedim derim.Tamam adımıza paşa derler, vardır biraz paşalık ama insan bu kadar şımartılmaz ki alışırsan ayvağı yedin hayatta evlenemezsin.Söylenirsin bütün hayatın boyunca “nerede öyle kadınlar, ahh nerede” ama tabi biraz da kendimize bakmamız lazım biz o eski adam kadar adammıyız.Hayatımın en çok çayını içtiğim günlerden birinin akşamında, hayatımda en güzel içtiğim en güzel rakılardan birini içtim. Marka ney diye sorma, bildiğin yeni rakı ama muhabbeti farklı.(Hey sen seninle içtiğim rakı’yı bir kenara atmış değilim)Türküler söylendi, çalgılar çalındı.Derler ya keşfedilmemiş yetenek, işte öyle söyledi.Bir kaç türkü söyledi ki, ciğerim sızladı.Gözlerimin de dolduğu oldu ama çaktırmadım içime ağladım.”Toprağın bol olsun büyük adam, seni andım.”Güzel di çok güzel.Bir daha yapalım ama araya zaman koyalım, alışkanlık yapmasın bu paşa gibi bakılmak.Çünkü her zaman denk gelmez, bir anne sevgisi böyledir bir de sevgi anne.O kadar içtikten sonra, biz göt devirip uyurken sabahın köründe kalkıp bize yaptığınız pastırmalı pideler müthişti.Biz nasıl öderiz hakkınızı.Teşekkürler herşey için.Neyleyim köşkü.