Fetus

15 May 2007

Sen bilmezsin beni, ne değirmenlerin pervanelerine takılıp döndüğümü ve böylece rüzgârlardan nefret ettiğimi bilmezsin. Zamanın ötesinde durmaktan gelecekten nefret ettiğimi bilmezsin.

Adın yok daha senin, benim dünyamda hayata bile gelmedin. Gelince bir ad vereceğim sana, öyle bilineceksin. Önce emekleyecek, sonra yürümeyi öğreneceksin. Konuşmaya çalıştıkça, anlamsızlıklara anlam yükleyeceksin. Büyüyeceksin, hiç durmadan büyüyeceksin içimde. Bir yerden sonra sevmeyi öğreneceksin. Severken aldatılacaksın, severken sevilmeyeceksin, sevmekten nefret edip kendine küseceksin. Karamsarlığın karamelli tadına kanacak, aldanacaksın. O da olmalı, onu da yaşamalısın çünkü karamsarlık suç değil.

Saçlarını kestireceksin, o uzun saçlarını, kısacık; Alışamayacağım ilk başta, garip gelecek. (Kızma bana, ben seni hep uzun saçlı hayal ettim ve öyle sevdim.) Haplar alacaksın sırf depresifliğini bastırsın diye, günden güne eriyeceksin içimde, ben de seninle… Ve o kadar zor ki ben hiçbir şey yapamayacağım çünkü istemeyeceksin. Yalnız kalmayı seviyorsun sen. Kalmalısın çünkü yalnız kalmak suç değil.

Yalnızlık tak ettiğinde canına bir çıkış yolu arayacaksın, birini arayacaksın. İçimde büyüdüğün hâlde vatanını reddeden bir isyankâr gibi, görmeyeceksin beni. Sigara gibi olacağım ben senin için, hep içtiğin ama hiç sevemediğin. İşte o vakit başka evrene gideceksin. Gitmelisin çünkü gitmek suç değil.

Adın var artık senin, kendine has güzelliğin. Dünyama geldin, müşkülpesent bakışlarınla sevemeden gideceksin. Oysa sevmeyi hiç denememiştin, denemeyeceksin. Ağır gelecek sana yaşamak burada, ben de terkedeceğim seninle aldanıp da uzaklara.

Sigaradan bir beden içinde unuttuğun kâhinin ruhu olacağım ben, cehennemi cennet saydığın yerlerde…