Bir Şizofrenin Günlüğü - Bölüm 12 - Ebeninsamisi Irak
14 Feb 2007
”İnsita hominibus natura violentia resistere.”
Bir örtmen buldum. Kendisine örtmen diyor. Okuduğum ilk ve son kitaptaki Sir Leigh Teabing gibi kendisini örtmen olarak anıyor ve Da Vinci kodlamasında olduğu gibi beni yeniden komplike ve sadece belli bir azınlığın hakim olduğu derin bilgilerle tanıştırıyor. Yazma sanatımı geliştiriyor. Ki okuduğunda sen de farkedersin ki yam yom lu fiillerimin sonunda R leri bastıra bastıra yazıyoR ve bu sayede gerçek bir gentilmen ve bir Cons Altan’a yaraşır şekilde yazıyorum artık. Sen de dilersen ikinizi bir araya getirebilir ve bir sinerji yaratılmasına ön ayak olabilirim. Hani eski voltran günleri gibi. Sen kıçı olursun ben başı. Ne emmeye ne gömmeye geliriz.
Halk istiyor. Halk cinnet geçiriyor. Truman stüdyonun kapısını açıp kızı öpünce ne yapacağını şaşıran gevur halkı gibiyiz. Eğer ki son diyip gidiyorsan ve kıça bir başka ekleme yapmak istemiyorsan, sen de batman gibi yapabilir ve başlangıca dönerek herşeyin nasıl başladığını nasıl şizofren olduğunu anlatabilirsin. Hem böylelikle örtmenin koyduğu “Işın Ilık Süt İç” tabildot kuralları eşliğinde herşeye yeniden başlama şansını elde edebilirsin.
bitti…
Okuduğunda sen anlamıycan ne dediğimi çünkü henüz upgrade edilmemişsin. Şimdi diyor ki; herkesin yazdığı kendine sevgili kardeşim. Yaz bunu bi kenara…
En yakın fırında buluşmak dileğiyle
Sana saygı duyan kadeşin Cons
constantine şahsının son yazıları
|
Yorumlar
| Geri izleme
Toplam Okunma: 264 | Bugunku Okunma: 2 | En Son Okunma: 18.11.2008 - 13:09
2 yorum yapılmış, “Bir Şizofrenin Günlüğü - Bölüm 12 - Ebeninsamisi Irak”
01
ya çok özel bir yazı olmuş, ya da ben henüz upgrade edilmemişim, orasını bilemedim, ama yazıyı anlamadım. ne bileyim ben…
02
küsmüş o, bi süre gelmez. kıçı da sensin başı da.
Yorum yapın