Gecelere sığamazsın…Bir gün gelir zamana karşı çıkarsın.İçinin içine sığmadığı yetmez; geceye sığamazsın.Güneşi beklersin.Ne zaman doğacak diye bakarsın.Fakat uyumak kadar kolay değildir güneşi beklemek.Herşeyi beklemenin kolay olmadığı gibi.
Ayazdı…Kedilerin ortalıklarda gözükmediği, yaprakların oraya buraya savrulduğu ıssız bir soğuktu…Aşıkların parkları boşalttığı, çöpçülerin sokaklardan uzaklaştığı, kimselerin üşümeye niyeti olmayan bir şubattı.Ocağın ardından marta geçişte herkesi titreten bir havaydı.
Aklıma düşmenin mahsurlarını şimdi daha iyi anlıyorum.Senden ayrı kalınca biraz daha yaklaşıyorum sana sıkı sıkıya sarıldığım anlara.Fakat bu çok acı.
Asıl İstanbul vapurun kıçından görünür...
jit