Tinashe, senin gibiyim şu günlerde. Karayım, simsiyah. Senin zeytin çekirdeği gibi kara gözlerin nasıl kayboluyorduysa simsiyah teninde, öyle kayboluyorum ben de! Sen kendinden çok, karın ve kahve çekirdeği kızın için, çikolatan için korkuyordun. Ben de! “Geliyorlar” diyordun. “Benim kafa derimi yüzmeye geliyorlar.” Benim de! Önce “yardım etmeye” geldiklerini söylememişler miydi? Pirinç lapası vermişlerdi. Şimdi karşılığında […]
Bildik iki bin yıllık tarihimiz boyunca, hiçbir dönemde son yirmi yılda yaşadığımız kafa karışıklığının bir benzerini yaşamadık. Hiçbir devirde böylesine bir ateşe düşmedik, hiçbir vakitte haddeden bu kadar biçimsiz bir şekilde geçmedik.
İnsan “olmaktan”, insan olarak bir başkası olmaktan. Bir başkası olarak bir başkası olmaktan. Bütün bir hayatı sayılara, verilere, isimlere, etiketlere ayırarak devasa bir anlam dünyası yaratıp, çıplaklığın kahredici sessizliğinden kaçmaktan,
Nefret ediyorum!
kuyumcunun altınlarından aşırmıştım oysa, o kadar
fazla ağırlamıştım ki
bişeyleri geri vermem gerekiyordu…
Üçüncü geçiş
Bir delinin dudaklarından ödünç aldığım anlamsız bir tebessümle başladı her şey aslında. Önce apartmanda rastladığı yaşlı bir kadına göründüm. Ondan geriye duvarları yalayıp yüzüme çarpan çığlıklardan başkası kalmadı.
İkinci geçiş
Gün batımının coğrafi bir terimden öte anlamları var insanların hayatında. İki sevgili birbirine yaslanarak böyle bir batımı seyrediyorlardı. Her şey istendiği gibiydi.
Birinci geçiş
Belli olmaz bu gün çıldırırım belki. Güneş batıdan doğar, bir şarlatan hınzırca sırıtır ay ışığına. Kurt adam dansa kaldırır çayırın meleklerini. Meleklerden biri isyan eder iblis olur sonra sokulur alacakaranlığa.
12 Aralık 2007′de başkan Nebi Hatipoğlu basına verdiği bir demeçte “Sergen’i neden aldınız? İşe yaramaz diyenler utansın. Sergen takıma ağabeylik yapıyor. Tecrübesi ile kaptanlık bandını da koluna taktı. Yaptığı asistler ve attığı gollerle klasını gösteriyor. Taraftar onu bağrına bastı. Sergen marka olmuş Eskişehirspor’a büyük katkı sağlıyor” demişti…
Sanki hiç bırakıp gitmemiş gibi, sanki son defasında olduğu yerdeymiş gibi, bir çırpıda buldum dudaklarını, ağzının içinde ki tüm o kıvrımlar sözlerini çok iyi bildiğim bir şarkı gibi...
constantine