Kız duruyordu rüzgar eserken. Üzerinde beyaz elbisesi salınırken kumların uçuştuğu yönde, o öylece sabit dikiliyordu. Saçlarına kum taneleri yapışıyordu, kına rengi saçlarına. Elini uzatmıyordu, tutmak kurtarmak istemiyordu. Gittikçe buğulu görüyordu, karıncalı Trt kanalı gibi idi görüntü. Kumlar dolmuş gözlerine, kum örümcekleri sarmıştı gözlerini.
Gittikçe soğuyorum, buz kesiyor içim. Bu beni mutlu etmiyor. Bu tehlikeli, unuttuğum ben’i sanki baştan doğuracakmış gibi yeni bir ben’i çıkaracak buraya. Eski ben’i yakacak buzlarla, donduracak onu. Ateşten korkuyor çünkü. Yakacak ve yeni Ben yaratacak.
İnsanın bir burun deliğiyle nefes alamaması kötü birşeymiş. Sürekli burnumu çekiyor ya da çekiştire çekiştire burnumu nefes almaya çalışıyorum. Derin bir nefes alma sonucu sağ delikten hava girer iken soldan bir hokurdama bir tıslama daha gelmiyor. Bitik, kapalı, yok başka delik. Doktorun dediği üzere genişletme operasyonuna girişebiliriz, hehe böylece şekliyle de oynar.
Sabah yastığının hemen yanında ters olarak duran telefon alarmı çalmaya başladı. Durdurup yastığının yanındaki bir sürü aynı renk pembe tokadan dün taktığını buldu. Çünkü dün güzel geçmişti, bugünü güzel kılmalıydı.
Otobüsteki teyze ile konuşuyoruz. Nefesi kokuyor, yumurta kartonu gibi bir teyze. Arada da yüzüme tükürüğü sıçrıyor. Çaktırmadan siliyorum, kazıyorum suratımı. Sıcak tükürük ve tadını alıyorum sanki, midem kalkıyor ama yine de sohbet ediyoruz.
Fırtınanın gelmesiyle birlikte saklanacak yer aramaya başlamak sanırım bir saçmalıktı. Çölün ortasında sığınacak tek yer ancak bedenim ve kanım olabilirdi.
Yere uzandım, gözlerimi kapadım, kumu sıkıca ellerimle tutsam da parmaklarımın arasından boncuk boncuk akıyordu taneler, çevremdeki kum fırtınayla salınıp gidiyordu. Daha çok dibe girdim, üstüm de kumla kaplandı. Ağlamaklı oldum , bedenim savruldu sandım öncekiler gibi.
3 çocuklu bir ailenin en küçük çocuğuyum. Babam şehrin ağasının oğlu, annem şehrin ileri gelenlerinin kızı. Babam rençberlik yapıyor dedemin tarlalarında, annem ise herşeyi. Rençberlik, yemek yapımı, ev işleri, çocukların bakımı.
7 çocuklu bir ailenin en büyük çocuğu olarak dünyaya geldim, belki de 6 kardeşim oldu demek daha doğru olacak. Babam sağlık memuruydu, sonra taksicilik yaptı, peşinden de bakkalında kös kös oturdu. Annem çocuklarıyla uğraşan bir kadın.
Kız aldı karşısına adamı, baktı yüzüne özellikle sivri çenesine. Ellerini çamura buladı yanda bulunan tastan, yüzünün iki yanına koydu. Çekti adamı kendine, dudaklarından öptü. İçinden birşeyler aktı, ilk defaymışcasına, midesinde bir guruldama duydu, açlıktan mıydı heyecandan mı.
yakarak öğrenirim; siyah ama sıcak öğrenirim...
melike dara