Astral Seyahat Kazaları

18 Apr 2009

Evet kazaları. Mutlaka aranızda çıktık da kazası kaldı diyenler olacaktır. Ama anlatacaklarımın önemli olduğunu düşünüyorum. Öncelikle hiçbir kaynaktan tek cümle okumadığımı, yıllardır buna direndiğimi belirtmek istiyorum. Yani aşağıda yazacağım her şey, şahsi deneyimlerime aittir.

Bu sabah uyku ile uyanıklık arası kaşınmamın sonucu kafamı yatak başlığıma vurdum. Kafamdan çıkabileceğimi düşünmüştüm. Vurduğumu uyandıktan sonra anlayabildim. Kafam şişti ve hala acıyor. Her ne kadar komik görünse de bir kafa şişmesi değil anlatmak istediğim. Bu daha önce yaşadığım bir çok tecrübenin yanında sadece gerçekten “komik” olurdu. Misal bir süre önce de kendimi eğer kapısı açık olsaydı balkondan aşağı atacaktım (diğer boyutta en sevdiğim şey yüksek yerlerden aşağı atlamaktır). Rüyada olduğuma o kadar emindim ki, halbuki gerçek hayatta da uyanmıştım…

Yani uyku ile uyanıklık arası gerçekten uyanmış da olabilirsiniz!

Birçok arkadaşımın kendine göre teknikleri var ve aslında bu yukarıda anlattıklarım benim tekniğim değil. Genelde canım sıkılmadıkça bu tür çıkışlar yapan biri değilimdir. Bazen yatağın çok uzağında uyanırım dönüş yoktur. Benim için astral budur, gitmek istediğim yerlere uçar-koşar dururum. Bu süreçte her zaman yaşanmaz, genelde güzel şeylerin olduğu bir gün mutlu uyuduğumda veya hayata dair bir acıyı hissederek yaşadığımda özgür kalırım(mutlu olmak kadar acı çekmekte huzurdur). Yani hiçbir zaman yatağa girmeden önce konsantre olmam. Zaten gün içinde yaşadıklarım arınmamı sağlamıştır. Yatağın uzağında uyanmak büyük bir huzurun simgesidir. Astral bedenim uyandığında büyük bir huzurun içindeyimdir. Bu tür çıkışlarda; beden ve astral bedeniniz birbirinden ayrılmıştır, arada bir gerginlik yoktur. Sonuçları oldukça başarılıdır.

Diğer çıkışları incelediğimizde, bazı arkadaşlarım sürekli teknik deneyip “bugün ayağımı çıkardım, sonra başımı, yarıma kadar çıktım” şeklinde kendilerini ilerletmeye çalıştıklarını duyuyorum genelde. Ve bunları forumlardan okuduklarını söylüyorlar…

Ben bunu çok yanlış buluyorum…

Çünkü tam huzuru sağlayamadığınız çıkışlarda kendi tabirimle “arada kalmak” diye bir olay gerçekleşir. Astal çıkışı yaşadığınız parçanız sizin enerji bedeninizdir(kesinlikle ruhunuz değildir bu arada). Ve enerji bedeninizi her daim bir bütün olarak düşünemezsiniz. Enerji beden şeffaf gözümle gördüğüm kadarı ile bir sürahi suyun damlaları adeta. Nereye sıçratırsanız kendinizi, bir miktarınızı orda bırakıyorsunuz. (Bu damlaların benzerlerini gerçek hayatta evinizde gördüğünüzde birinin astral seyahatine şahit olduğunuza emin olabilirsiniz) Bu damlalardan oluşan enerji bedeninizin konsantresiz her hareketinizde odanın bir tarafına dağıldığı düşündüğümüzde; bir yere gidememesinin yanı sıra toplanıp bedeninize dönmesi de uzun bir süreyi alır(arada kalmak ne uyanabilmek ne de dolaşabilmektir yani). Eğer bu süre içinde panik yaparsanız ki yapmamanıza imkan yoktur, spatyoma dediğimiz alanda ilk korktuğunuz şeyle burun burunasınızdır. Yine forumlarda yazan başka bir şey olan düşünerek o korktuğunuz şeyden kurtulmanız, imkansızdır. Çünkü düşünebilecek performansta olsanız, arada kalmazsınız. Yani kol bacak çıkarmak o kadar da büyük bir şey değildir. Mühim olan enerji bedeni tek bir parça halinde hareket ettirebilmektir. Tabi bu anlattıklarım sürekli kafanızda çıkış yaşamak istediğiniz gerçeğini değiştirmez. Bunun da önüne uyku ile uyanıklık arasında çıkışa hazır olduğunuzu anladığınız an kalkıp gitmek yerine uzanıp sesleri takip etmekle geçebilirsiniz. Bir sürü insan konuşur, çoğu başka dilleri konuşur, onları dinleyin. Bu sizin gizli konsantrenizdir. Ve ayrıca spatyoma her türlü sesin asla kaybolmadığı bir alandır, kendinizle ilgili bir sese rastlamanız oldukça olasıdır. Bunu kendinize ilerleme aşaması sayabilirsiniz mesela. Zamanla kendini görüntülere bırakacaktır, bu yüzden dinleme aşamasını daha önce geçmeniz gerekir çünkü kendi boyunuzdan uzun iyi niyetli o alem üyeleri bile ruhen hazırlıksız olduğunuzdan sizi geri dönülmeyecek bir boyutta korkutabilir. Yani tüm bunları tecrübe edenlerin daha önce çıkış yaşayan kişiler olduğunu düşündüğünüzde, sadece kol bacak çıkaranların ne kadar yetersiz kalabileceğini tahmin edebilirsiniz.

Bu yüzden hevesli astralcilere önerim, forumlarda okuduğunuz saçma sapan kulaktan dolma bilgilerle bu işe bulaşmamanızdır. Herşeyden önce astral seyahat; çok uzun bir süreç ve çok ciddi bir arınma safhasından geçip kötü neyiniz varsa bundan uzaklaşmanız gerektiğini kabullenip her anlamda aşmış bir insan olarak bunu gizliden beklediğiniz bir yaşanabilirdir. Belki uzun zamanınızı alır. Lakin bu süreç sonrası evrende ulaşamadığınız nokta ve insan kalmaz. Bunun yanında astralde atılan adımlar karşılıklıdır, siz onları görürseniz onlar da sizi görürler bunu da unutmayın(yani o kişiye rüyasında ulaşırsınız). Ve bir zaman sonra gerçek hayatla bu boyut iç içe girmeye başlar. Bu yüzden yapmanız gereken en doğru şey, astral ve doğal 2 hayatınızın olduğunu kabullenip bunları birbirinden ayrı yaşamanızdır. Bu psikolojinizin bozulmamasına yardımcı olacak, astrali çoğu zaman bir rüya olarak görmenizi sağlayacaktır.

Astral Seyahat’te başarılı olmak için gereken en önemli kriter mutlak inançtır. Yani yaptığınız işe ne kadar inanırsanız o kadar ilerleme kaydedersiniz. Astral alem var mıdır tarzı düşünceler konsantrenizi bozacağından, her şeyden önce inanıp inanmayacağınıza karar vermelisiniz.

Ve son olarak yine inancı olmayana kesinlikle tavsiye etmiyorum. Aslında iyi de olabilir, inanmadığınız ne varsa şeffaf gözünüzle bir incelemiş olursunuz. Ama kötü de olabilir, çünkü ruhunuz incinebilir. Yani dini kalkan şarttır.

Saygılarımla…

Kişisel Derinlik | Yorumlar | Geri izleme
Toplam Okunma: 456 | Bugunku Okunma: 2 | En Son Okunma: 27.08.2010 - 02:34