Şeref’nin şerefine kaldırdık kadehlerimizi, eskilerden muhabbet.Ne çok gitmişiz, ne çok geçmişiz.Ben aslında gitmeyi pek sevmem.Severimde yalnız gidemem mesela arabayla uzun yola yalnız gidemem.Yanımda hep biri olmak zorunda.Yalnız kalmayı da severim ama benim “yalnızlığım iki kişilik”.
Hata yapıyoruz, insan bünyesi defolu bir eksik bir fazla.Asla tamamlanmıyor.Kadınlarla anlaşamamaktan şikayetçi ergen genç.Yakışıklı delikanlı olunca, kadınlara zarar veriyor.
Yaşanmışlıklar var.Arkası pişmanlık.Sonrası boşvermişlik.Yaşanıp, bittiyse aşk bir defa.Sevişmeli son defa.
Hastalık hastası olduk.Domuz gribindan insanlar ölüyor, rahat rahat sevişemiyoruz artık.Sanki daha önce kimse gripten ölmüyordu.Evet dikkat edilmesi gerekiyor da, biraz abartmadık mı?
Kontrol altında tutamadığım şeylerden nefret ediyorum.Kontrol delisi değilim.
Samimi ve içten insanları seviyorum.Yüzümü güldürüyor, içimi ısıtıyorlar.İki yüzlü insanların binlerce kelimesi, bahanesi yerine.Samimi insanların bir alo’su yetiyor.
Bilmiyorum, pek merak etmiyorum.Eden var, her gün davetiye geliyor.Gir şuraya, şurdaki bannera tıkla sonra görüceksin ebeninkini falan yazıyor.Adam tıkladığın reklamdan para kazanıyor ya da üyelik bilgilerinizi satıyor.Hani mail kutunda süheyla senin tanışmak istiyor diye gelen mail var.O aslında süheyla değil, remzi yada hakan hatta şehmuz bile olabilir.Aman dikkat, süheyla’ya giderken götten olmak var.Neyse.
e-kolay.net sponsorluğunda `Gazi Sineması`nda izlediğim bir film “Year One”. kötü eleştirilere biraz takılarak gitmiştim filme. salonda az kişi vardı ve film boyunca birçoğu gerçekten gülmedi bile. filmin sonunu beklemeden çıkanlar da oldu ama ben ve birkaç arkadaşım gözlerimizden yaş gelene kadar güldük. Year One, `Tevrat`’ın başlangıç kitabındaki yaratılış kaydını okumadan, bilmeden gitmemeniz gereken bir film.
Kadına değil, takıma.Beşiktaş’a siyahla beyaza.Bazılarımız stad yolunda, bazılarımız televizyon karşısında.Yenildik dün akşam, iyide top oynamadık.Yenilmeyi hak ettik, büyük yenigilerde aldık.Kızdırmaya çalışmayın, kızmayız.Kızgınlığımız, bizi üç beş kendini bilmezin diline düşürendir.
Ayşe ARMAN, sevdiğim köşe yazarlarından - takdir ettiğim insanlardan biri - birşeyler değiştiren bir kadın.Bir arkadaşım söyledi bir yazısını, Ayşe Arman’da bir okuru göndermiş.Penisli kadınlar çoğalıyor.
Şu an Sosyoblog blog arşivinde Nov 2009 ayına bakıyorsunuz.