23 Nisan’da Dedem Otursun Koltuğa
14 Mar 2007
Atamızın bize emanetidir 23 Nisan Ulusal Egemenlik Ve Çocuk Bayramı. Bu yüzden her zaman bu anlamlı günde doğmaktan gurur duymuşumdur, duyacağımdır.
Mar 2007 için arşiv
Tayyip’e Hayır, Kime Evet?
14 Mar 2007
Her ne kadar iyi niyetli olunmaya çalışılsa da ne yazık ki bir türlü gerçekleşemiyor. Ne yazık ki Türkiye’nin şu durumu ” Polyanna’cı ” bir tutuma izin verebilecek durumda değil. Nedeni ise geçmişte saklı.
Pan’ın ikincil sırrı / Evet-Hayır
13 Mar 2007
Aslolan üsluptur…
Pan’ın ilk sırrını herkes bilir. Ben size onun görünmeyen ikincil sırrını anlatacağım bu makalede. Çapkınlık Sanatı! Çapkınlık en iyi tanrılardan öğrenilir. Düşünsenize Zeus’u, cima eyleyebilmek için sinek kılığına bile girmişliği vardır. Peki ya Meryem? Hiçbir ölümlüye nasib olmamış bu bakireyi kim gebe bıraktı?
Vajinanın keşfi
13 Mar 2007
Çıplak kadın bedenine karşıdan baktığımda, bir eksiklik hissettim her zaman.(Bu eksikliği gözünde canlandırabilmek için, deneyimsiz okur, gösterişsiz gravürlerle süslenmiş eski bir ansiklopedide yan yana, cepheden ve varoluş karşısında tüm çıplaklıklarıyla esas duruşta-hoş, cansız da olsalar, birbirlerine karşı bu ilgisizliklerinde art niyet aramışımdır hep- resmedilmiş, kadın ve erkek figürlerini göz önüne getirebilir.) Bir şeyler yoktu. Kökünden […]
Romantik aklın eleştirisi
13 Mar 2007
Başlıkta yanlış olarak, “Romantik Akıl” diye adlandırılan şeyden kastım, “aşk söylemine” tabi olduğumuz zaman içerisinde geliştirdiğimiz ussal süreçlerin toplamıdır.
Bireysel gerçekliklerimiz kamusal gerçekliğin az ya da çok çarpıtılmış bir biçimidir ve her an çarpıttığı bu üst yapıyla çatışma halindedir. Aşkın “mistik bir deneyim” yaratma gücü tam da bu noktada ortaya çıkar.
Sinir Oluyorum!
12 Mar 2007
Sinir oluyorum, hem de öyle çok sinir oluyorum ki bazen hakikaten çok oluyorum başkalarına karşı da. Bunalıyorlar ama ne yapayım delirmemek elde değil!
korkuland’in çocuklarına…
05 Mar 2007
karındaşım kazımın anısına…
buraya nasıl geldin, bunu sana kim layık gördü bilmiyordun. henüz sen yaşadığın çağın başında, yaşı ortada, büyüyemeyen bir çocuktun. önce ungangalar, öcüler, ve ufak dokunmalarla başladı korkuların. küçüktün henüz, yavaş yavaş alıştırdılar seni bu korkulara.